Stacks Image p356_n94

ANTVERPIADE 2020

Belgian National Philatelic Exhibition 2020



Olympiade 1920


Het Nationaal Kampioenschap voor Filatelie Antverpiade 2020 staat in het teken van de honderdste verjaardag van de Olympische Zomerspelen in Antwerpen in 1920. We brengen een geschiedkundig overzicht met foto's en films van dit event.

Stacks Image 11
Stacks Image 31

Olympische Zomerspelen 1920

De Olympische Zomerspelen van de VIIe Olympiade werden in 1920 gehouden in Antwerpen, België.

In 1912 formuleerde Édouard de Laveleye als voorzitter van het Belgisch Olympisch Comité een bod voor Antwerpen. Hij werd gesteund door Henri de Baillet Latour, toen reeds lid van het IOC, Robert Osterrieth en Charles Cnoops als co-voorzitters en een groep van 22 vicevoorzitters.

In 1913 werden de kandidaturen voor de gaststad voor de VIIe Olympiade bekend. Amsterdam, Rome en Boedapest waren naast Antwerpen kandidaat voor het organiseren van de spelen.

In 1914 kwam het door de Eerste Wereldoorlog niet meer tot een stemming, hoewel Boedapest een lichte voorkeur wegdroeg. Lyon stelde zich in 1915 kandidaat maar trok zijn kandidatuur echter in voor de stemming in april 1919 plaatsvond. Hongarije werd uitgesloten van organisatie en deelname, net als Duitsland, Oostenrijk, Bulgarije en Turkije.

Nieuwe kandidaturen na de Eerste Wereldoorlog kwamen erbij van Cleveland, Philadelphia, Atlanta en Havana, maar al vrij snel na de wapenstilstand gaf het IOC de voorkeur aan Antwerpen indien deze de organisatie rond kregen. Na deze toezegging van de Belgen in maart 1919 gebeurde de toekenning met een stemming op 5 april 1919 in Lausanne.

Voor de financiering van de Spelen deed België een beroep op reders en diamantairs om voldoende fondsen bij elkaar te krijgen.

Er deden atleten uit 29 landen mee aan de Spelen. Duitsland en Oostenrijk werden niet uitgenodigd. Rusland bleef weg omdat het werd verscheurd door een burgeroorlog.

De Spelen waren niet het gehoopte populaire succes. De hoge toegangsprijzen schrikten het grote publiek af. Een toegangsticket voor de volksplaatsen kostte bijvoorbeeld 3 frank, een zeer hoge prijs voor die tijd. De prijs van een loge op het tennistoernooi was een heel fortuin: 3500 frank. Ook het slechte weer hield het publiek weg. Het organisatiecomité nam alle schulden op zich, maar weigerde elke extra uitgave, zelfs de publicatie van een gedenkboek.


My Image

Intrede Olympische Vlag

De olympische vlag werd officieel door het Internationaal Olympisch Comité ingevoerd in 1914. De vlag was eigenlijk ontworpen voor het twintigjarig jubileum van de Olympische Beweging in Parijs in 1914, maar werd bij die gelegenheid aangenomen als algemene vlag van de beweging. Hoewel de vlag ook na Parijs 1914 verscheidene malen gebruikt is, waren de eerste naoorlogse spelen, de Olympische Zomerspelen 1920 in Antwerpen de eerste Spelen waar de vlag gehesen werd.

De vlag is ontworpen door Pierre de Coubertin; het is een witte vlag met daarop het in 1913 door hem ontworpen symbool van vijf in elkaar grijpende ringen van verschillende kleuren (blauw, zwart, rood, geel en groen). Het Internationaal Olympisch Comité beweerde ooit dat iedere kleur gekoppeld is aan een specifiek werelddeel. Coubertin ontkent dit: ze zijn gekozen omdat elke vlag van een land minstens een van deze zes kleuren (wit inbegrepen) bevat. De vijf ringen symboliseren ook passie, vertrouwen, overwinning, ethiek en sportiviteit.


Organisatie van de
Spelen van de 7de Olympiade, Antwerpen

Bron : Geschiedenis van het BOIC

Deze Spelen van de VIIe Olympiade werden toegekend aan België als compensatie na de eerste Wereldoorlog. Graaf de Baillet Latour speelde een belangrijke rol aan de zijde van secretaris-generaal Alfred Verdyck in de organisatie van deze Spelen.

Verschillende nieuwe elementen werden ingevoerd in Antwerpen. Zo legde onze landgenoot Victor Boin er voor het eerst de olympische eed af in naam van alle atleten. Ook de traditie om de olympische vlag te hijsen ontstond er. Baron de Coubertin ontwierp deze vlag in hoogsteigen persoon in 1914. Als teken van vrede werden er witte duiven gelost.

Naderhand verklaarde Pierre de Coubertin dat hij opgetogen was over deze Spelen: “Dat is de inbreng van de VIIe Olympiade: zij toonde de wereld op een lichtgevende manier de opvoedkundige, de morele en de sociale dynamiek dat het herrezen en modern Olympisme verbergt”.

Op 28 mei 1925 volgde onze landgenoot Graaf Henri de Baillet Latour Pierre de Coubertin op als voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité. Hij zat het IOC voor gedurende zeventien jaar, tot aan zijn dood in 1942. Op 16 juli 1925 fusioneerde het Belgisch Olympisch Comité met de “Comité National d’Education Physique” – NC/BOC – met IOC- en BOC-voorzitter Henri de Baillet Latour aan het hoofd. Door deze fusie ontstond een koepelstructuur die het BOC, de sport- en turnbonden en de LO-protagonisten bijeenbracht.